Lagno und Goryachkina teilen sich den dritten Platz
Μετά τη μισή διαδρομή του Τουρνουά Διεκδικητριών, η Λάγκνο και η Γκοριατσίκινα μοιράζονται την τρίτη θέση. Γιατί αυτό δεν κρίνει ακόμη τίποτα — και ταυτόχρονα κρίνει πάρα πολλά
Μετά το πρώτο μισό του Τουρνουά Διεκδικητριών, η βαθμολογία παύει πλέον να μοιάζει τυχαία. Επτά γύροι δεν είναι ένα στιγμιαίο ξέσπασμα ούτε ένας σύντομος θόρυβος εκκίνησης. Είναι ήδη μια πραγματική διαδρομή, πάνω στην οποία αρχίζουν να φαίνονται η φόρμα, ο χαρακτήρας και η ικανότητα να αντέχει κανείς τις κακές ημέρες. Γι’ αυτό ακριβώς η είδηση ότι η Κατερίνα Λάγκνο και η Αλεξάνδρα Γκοριατσίκινα μοιράζονται την τρίτη θέση μετά τη μισή διαδρομή του τουρνουά δείχνει πραγματικά σημαντική. Μετά από επτά γύρους, και οι δύο έχουν συγκεντρώσει 3,5 βαθμούς σε 7 και βρίσκονται αμέσως πίσω από το πρωτοπόρο δίδυμο — την Άννα Μούζιτσουκ και τη Ζου Τζινέρ, που έχουν από 4,5 σε 7.
Με μια πρώτη ματιά, η διαφορά του ενός βαθμού δεν μοιάζει κρίσιμη. Όμως το Τουρνουά Διεκδικητριών δεν είναι το είδος του format στο οποίο μπορείς να περιμένεις ήρεμα μια δεύτερη ευκαιρία. Είναι ένας διπλός μαραθώνιος 14 γύρων και, στο μέσο της διαδρομής, γίνεται ήδη φανερό ποια κρατιέται πραγματικά μέσα στη μάχη για τον τίτλο και ποια απλώς επιβιώνει από γύρο σε γύρο. Η Λάγκνο και η Γκοριατσίκινα βρίσκονται ακόμη ακριβώς μέσα σε αυτή τη ζωντανή μάχη: όχι στην κορυφή, αλλά ούτε και στον ρόλο εκείνων που κυνηγούν από τα βάθη της βαθμολογίας.
Η μισή διοργάνωση είναι ήδη πίσω τους — και η ίντριγκα μόνο δυναμώνει
Η επίσημη ανασκόπηση της FIDE μετά τον 7ο γύρο καταγράφει ότι η Άννα Μούζιτσουκ διατήρησε την πρωτοπορία στο γυναικείο τουρνουά, ενώ η ομάδα των διωκτριών έμεινε πολύ κοντά. Η Λάγκνο και η Γκοριατσίκινα ανήκουν σε αυτή την ομάδα, και η θέση τους είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα: δεν χάλασαν την εκκίνηση, δεν βγήκαν εκτός μάχης, αλλά ούτε κατάφεραν να μετατρέψουν το πρώτο μισό της διαδρομής σε μια σίγουρη έφοδο προς τα πάνω.
Αυτή είναι μια πολύ χαρακτηριστική κατάσταση για ένα μεγάλο τουρνουά Διεκδικητριών.
Είσαι ακόμη απόλυτα μέσα στο παιχνίδι, αλλά δεν μπορείς πλέον να αντέξεις πάρα πολλές «ουδέτερες» ημέρες. Όταν απομένουν μόνο επτά γύροι, κάθε βαθμός διαφοράς αρχίζει να μοιάζει όχι με στατιστικό στοιχείο, αλλά με πίεση. Για τη Λάγκνο και τη Γκοριατσίκινα αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί καμία από τις δύο δεν είναι νεοφερμένη στο κορυφαίο επίπεδο του γυναικείου σκακιού — και από τις δύο περιμένουν πάντοτε πραγματική μάχη για την πρώτη θέση.
Τι λέει η βαθμολογία στο μέσο της διαδρομής
Σύμφωνα με το Chess.com και την επίσημη σελίδα ζευγαρωμάτων και αποτελεσμάτων, η εικόνα στην κορυφή μετά τον 7ο γύρο έχει ως εξής: η Άννα Μούζιτσουκ και η Ζου Τζινέρ προηγούνται με 4,5 βαθμούς, η Κατερίνα Λάγκνο και η Αλεξάνδρα Γκοριατσίκινα ακολουθούν με 3,5, και πίσω τους βρίσκεται μια πολύ πυκνή ομάδα παικτριών, στην οποία μία μόνο νίκη μπορεί να αλλάξει απότομα όλη την ισορροπία. Στον 7ο γύρο, η Λάγκνο αναδείχθηκε ισόπαλη με τη Ντίβια Ντεσμούκ, ενώ η Γκοριατσίκινα έφερε ισοπαλία με τη Ζου Τζινέρ.
Και ακριβώς εδώ κρύβεται η βασική ιδιαιτερότητα της στιγμής.
Η Λάγκνο και η Γκοριατσίκινα μοιράζονται την τρίτη θέση, αλλά αυτό δεν μοιάζει με άνετη κατάσταση. Περισσότερο μοιάζει με ένα ενδιάμεσο εφαλτήριο: μπορείς ακόμη να επιτεθείς στην κορυφή, αλλά είσαι ήδη υποχρεωμένη να σκέφτεσαι όχι μόνο τη σταθερότητα, αλλά και από πού θα έρθουν οι πλήρεις βαθμοί. Σε ένα τουρνουά αυτού του επιπέδου, το απλό «να μην χάσεις» σπάνια αρκεί ως στρατηγική στη μέση της διαδρομής.
Λάγκνο: ένα τουρνουά με λάμψη αλλά και απώλειες
Το πρώτο μισό του τουρνουά της Κατερίνας Λάγκνο αποδείχθηκε πολύ άνισο, αλλά ακριβώς γι’ αυτό φαίνεται και πολλά υποσχόμενο. Έχει ήδη πετύχει μία από τις πιο λαμπρές νίκες ολόκληρης της διοργάνωσης — απέναντι στην Ταν Ζονγκγί στον 3ο γύρο. Τότε η FIDE χαρακτήρισε το φινάλε της παρτίδας συγκλονιστικό, ενώ το Chess.com σημείωσε ότι η Λάγκνο πέρασε μέσα από το χάος και κατάφερε να βγάλει μια σχεδόν απίστευτη τακτική νίκη. Ακριβώς εκείνη η επιτυχία την ανέβασε αμέσως στο πάνω μέρος της βαθμολογίας.
Αλλά υπήρξαν και επώδυνες οπισθοχωρήσεις. Ήδη στον 4ο γύρο, η Λάγκνο έχασε από τη Βαϊσάλι Ραμεσμπάμπου, και στη συνέχεια το τουρνουά συνέχισε να την ταλαντεύει ανάμεσα στην ευκαιρία για έφοδο και στην ανάγκη να ξαναχτίσει τη θέση της. Μέχρι τον 7ο γύρο έφτασε στο 3,5/7 — δηλαδή παραμένει μέσα στη μάχη, αλλά χωρίς την αίσθηση πλήρους ελέγχου της κατάστασης.
Γκοριατσίκινα: ένα πυκνό τουρνουά χωρίς τη μεγάλη έκρηξη
Για την Αλεξάνδρα Γκοριατσίκινα, το μοτίβο του πρώτου μισού ήταν διαφορετικό. Μέχρι στιγμής, το τουρνουά της διαβάζεται σαν μια σειρά από πολύ πυκνές παρτίδες, στις οποίες παραμένει ανταγωνιστική, αλλά δεν μετατρέπει πάντοτε την ποιότητα του παιχνιδιού της στο μέγιστο δυνατό σε βαθμούς. Ήδη στον 3ο γύρο, η FIDE σημείωσε ότι στην παρτίδα της απέναντι στη Ντίβια Ντεσμούκ, η Γκοριατσίκινα έφτασε κοντά στη νίκη, κέρδισε ένα έξτρα πιόνι και έφτασε ακόμη και σε θεωρητικά κερδισμένο φινάλε με πύργους, αλλά δεν κατάφερε να αξιοποιήσει το πλεονέκτημα και αναγκάστηκε να αρκεστεί στην ισοπαλία.
Στον 4ο γύρο, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, έφτασε ξανά πιο κοντά σε ένα πιο ουσιαστικό αποτέλεσμα από έναν απλό μισό βαθμό. Και στον 7ο γύρο έφερε ισοπαλία με μία από τις πρωτοπόρους του τουρνουά, τη Ζου Τζινέρ. Όλα αυτά δημιουργούν ένα πολύ χαρακτηριστικό προφίλ: η Γκοριατσίκινα δεν μοιάζει με παίκτρια που καταρρέει ή βγαίνει από την κούρσα, αλλά μέχρι στιγμής της λείπουν ακόμη ένα ή δύο πραγματικά γεμάτα χτυπήματα για να μετατρέψει το καλό σκάκι σε θέση στην απόλυτη κορυφή. Αυτή είναι μια ερμηνεία που προκύπτει από το μοτίβο των αποτελεσμάτων της και από τη θέση της στη βαθμολογία μετά από επτά γύρους.
Γιατί η τρίτη θέση τώρα είναι ταυτόχρονα καλή και ανησυχητική
Επειδή το τουρνουά έχει ήδη φτάσει στο σημείο όπου ένας βαθμός πίσω από τις πρωτοπόρους δεν είναι πολύς, αλλά ταυτόχρονα είναι υπερβολικά πολύς για να ζεις μόνο με ισοπαλίες. Η Λάγκνο και η Γκοριατσίκινα δεν έχουν αποκοπεί από τη μάχη. Περισσότερο από αυτό: βρίσκονται ακριβώς στη θέση από την οποία μια καλή σειρά νικών μπορεί να τις εκτοξεύσει στην πρώτη θέση. Όμως το δεύτερο μισό της διαδρομής δεν αφορά πλέον τη γενική προσεκτικότητα — αφορά την ικανότητα να χτυπήσεις τη σωστή στιγμή.
Εδώ παίζει ρόλο και το ημερολόγιο. Σύμφωνα με τα επίσημα ζευγαρώματα, η Λάγκνο και η Γκοριατσίκινα παίζουν ήδη μεταξύ τους στον 8ο γύρο. Και αυτό σημαίνει ότι το τουρνουά τις φέρνει σχεδόν αμέσως μπροστά σε μια σκληρή εσωτερική επιλογή: μία από τις δύο μπορεί να μειώσει τη διαφορά από τις πρωτοπόρους, ενώ η άλλη κινδυνεύει να μείνει κολλημένη στο ίδιο σημείο. Στο format των Candidates, οι απευθείας μονομαχίες μετά το μέσο της διαδρομής σχεδόν πάντα μοιάζουν με μικρούς τελικούς.
Γιατί η ίντριγκα για το ρωσόφωνο κοινό μόνο μεγαλώνει
Η Λάγκνο και η Γκοριατσίκινα είναι δύο σκακίστριες με πολύ διαφορετικό ταμπεραμέντο και πολύ διαφορετικό μοτίβο παρτίδων, αλλά και οι δύο έχουν εδώ και καιρό συνδεθεί με το υψηλότερο επίπεδο του γυναικείου σκακιού. Η Γκοριατσίκινα είναι πρώην διεκδικήτρια της παγκόσμιας κορώνας και μία από τις πιο σταθερές μορφές της γυναικείας ελίτ. Η Λάγκνο είναι παίκτρια με τεράστια εμπειρία και με την ικανότητα να αποφασίζει παρτίδες μέσα στο πιο νευρικό τακτικό χάος. Η κοινή τους θέση στην τρίτη γραμμή μετά από επτά γύρους κάνει το δεύτερο μισό του τουρνουά ιδιαίτερα ενδιαφέρον: και οι δύο παραμένουν μέσα στη μάχη, αλλά οι πόροι για την τελική έφοδο μοιάζουν εντελώς διαφορετικοί στην κάθε περίπτωση.
Και αυτό είναι μια καλή ιστορία όχι μόνο για τη βαθμολογία, αλλά και για τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται κανείς το τουρνουά.
Ενώ ένα μέρος του πεδίου αναγκάζεται ήδη να σκέφτεται πώς να σώσει το κύρος του, η Λάγκνο και η Γκοριατσίκινα εξακολουθούν να ζουν μέσα στη λογική μιας πολύ μεγαλύτερης αποστολής. Δεν είναι ακόμη κυνηγοί από απελπισία, αλλά ούτε και παίκτριες που μπορούν ήρεμα να αντέξουν «άλλη μία σταθερή ισοπαλία». Στο σκάκι, αυτό το ενδιάμεσο κομμάτι της διαδρομής αποδεικνύεται συχνά το πιο νευρικό και ταυτόχρονα το πιο γόνιμο.
Συμπέρασμα
Το γεγονός ότι η Λάγκνο και η Γκοριατσίκινα μοιράζονται την τρίτη θέση μετά τη μισή διαδρομή του Τουρνουά Διεκδικητριών είναι μια είδηση με δύο σημασίες ταυτόχρονα. Η πρώτη είναι θετική: και οι δύο παραμένουν στην κούρσα, και οι δύο είναι αρκετά κοντά στις πρωτοπόρους, και οι δύο διατηρούν πραγματικές πιθανότητες για μια έφοδο. Η δεύτερη είναι σκληρή: το μισό τουρνουά έχει ήδη περάσει, ο χρόνος λιγοστεύει και κανείς δεν πρόκειται να χαρίσει την πρώτη θέση απλώς για σταθερότητα.
Γι’ αυτό το μέσο της διαδρομής δεν είναι για εκείνες αφορμή για ήρεμα ενδιάμεσα συμπεράσματα, αλλά μια στιγμή αλήθειας.
Η τρίτη θέση αυτή τη στιγμή δεν είναι ούτε μετάλλιο ούτε εγγύηση. Είναι μια θέση από την οποία μπορείς ακόμη να πας για τα πάντα. Αλλά μόνο με μία προϋπόθεση: στο δεύτερο μισό του τουρνουά να αρχίσεις να παίρνεις αυτό που έλειψε στο πρώτο — τις καθοριστικές νίκες.