Η FIDE κατάργησε τα παράβολα αξιολόγησης (rating fees) για το σκάκι ράπιντ και μπλιτς έως το τέλος του 2027

Λιγότερα έξοδα, περισσότερες παρτίδες: Η FIDE παρατείνει την απαλλαγή από τα τέλη αξιολόγησης για ράπιντ και μπλιτς

Ένα ερασιτεχνικό τουρνουά ξεκινά πολύ πριν από την πρώτη κίνηση. Οι διοργανωτές πρέπει να βρουν αίθουσα, να ορίσουν διαιτητές, να ετοιμάσουν τα σκακιστικά χρονόμετρα, να συντάξουν την προκήρυξη και να υπολογίσουν τα έξοδα. Σε ένα μεγάλο σκακιστικό φεστιβάλ, μια επιπλέον δαπάνη μπορεί να περάσει σχεδόν απαρατήρητη. Για έναν μικρό σύλλογο, όμως, μπορεί να καθορίσει αν το τουρνουά θα πραγματοποιηθεί τώρα, θα αναβληθεί ή θα περιοριστεί το πρόγραμμά του.

Γι’ αυτό η απαλλαγή από τα τέλη δεν είναι απλώς λογιστικό ζήτημα. Πίσω της βρίσκεται ένα πρακτικό ερώτημα: πόσο προσιτή είναι η διοργάνωση ενός τουρνουά του οποίου τα αποτελέσματα προσμετρώνται στη διεθνή αξιολόγηση Έλο;

Στις 23 Οκτωβρίου 2026, η FIDE ανακοίνωσε ότι το Συμβούλιό της παρέτεινε την απαλλαγή όλων των τουρνουά ράπιντ και μπλιτς από τα τέλη αξιολόγησης έως και το τέλος του 2027. Η απόφαση ισχύει άμεσα και, σύμφωνα με τη FIDE, έχει ήδη ενσωματωθεί στο Εγχειρίδιό της.

Ποια τέλη καταργούνται;

Η απόφαση αφορά τα τέλη αξιολόγησης της FIDE που καταβάλλουν οι εθνικές ομοσπονδίες. Ο Οικονομικός Κανονισμός της FIDE προβλέπει ότι το Συμβούλιό της μπορεί να καταργεί ή να μειώνει αυτά τα τέλη για τις διοργανώσεις ράπιντ και μπλιτς.

Εδώ χρειάζεται να ξεχωρίσουμε δύο διαφορετικές χρεώσεις: το τέλος για την επεξεργασία της διεθνούς αξιολόγησης και το παράβολο συμμετοχής που ορίζει ο διοργανωτής για τους παίκτες. Η παράταση αφορά το τέλος αξιολόγησης και δεν καθιστά αυτομάτως δωρεάν τη συμμετοχή στα τουρνουά.

Η ενοικίαση της αίθουσας, οι αμοιβές των διαιτητών, ο εξοπλισμός και τα υπόλοιπα έξοδα εξακολουθούν να χρειάζονται κάλυψη. Επομένως, θα ήταν πρόωρο να συμπεράνουμε ότι η ανακοίνωση θα οδηγήσει υποχρεωτικά σε χαμηλότερα παράβολα συμμετοχής.

Μια ελάφρυνση που ισχύει εδώ και αρκετά χρόνια

Η απαλλαγή θεσπίστηκε αρχικά για την περίοδο 2021–2024. Σύμφωνα με την τελευταία ανακοίνωση της FIDE, το συνολικό ποσό των τελών από τα οποία έχουν απαλλαγεί οι ομοσπονδίες από την έναρξη της πρωτοβουλίας πλησιάζει πλέον τα δύο εκατομμύρια ευρώ.

Στόχος της παράτασης είναι να ενθαρρύνει τη συμμετοχή περισσότερων παικτών και να συμβάλει στη διάδοση του σκακιού.

Πίσω από αυτό το συνολικό ποσό βρίσκονται οι προϋπολογισμοί μεμονωμένων διοργανώσεων. Για να καταλάβουμε τι μπορεί να σημαίνει αυτή η στήριξη στην πράξη, αξίζει να δούμε το θέμα από την πλευρά κάποιου που διοργανώνει τακτικά τουρνουά.

Γιατί μπορεί να ωφεληθούν τα μικρότερα τουρνουά

Ας φανταστούμε έναν τοπικό σκακιστικό σύλλογο που θέλει να διοργανώνει ένα τουρνουά ράπιντ κάθε μήνα και τουρνουά μπλιτς τα Σαββατοκύριακα. Διαθέτει χώρο και έναν σταθερό κύκλο παικτών, αλλά ο προϋπολογισμός του είναι περιορισμένος.

Σε αυτή την περίπτωση, δεν μετρά μόνο το κόστος μιας μεμονωμένης διοργάνωσης, αλλά και οι συνολικές δαπάνες ολόκληρης της αγωνιστικής περιόδου. Όσο λιγότερες είναι οι υποχρεωτικές χρεώσεις, τόσο ευκολότερα μπορεί να διαμορφωθεί ένα σταθερό αγωνιστικό πρόγραμμα.

Τα χρήματα που εξοικονομούνται θα μπορούσαν να καλύψουν συγκεκριμένες ανάγκες: την αντικατάσταση χαλασμένων χρονομέτρων, την αμοιβή ενός διαιτητή, την αγορά νέων σκακιστικών σετ ή την προσφορά επιπλέον επάθλων. Πρόκειται για πιθανές χρήσεις της εξοικονόμησης και όχι για όρους που θέτει η απόφαση της FIDE.

Για την ανάπτυξη ενός συλλόγου, η τακτική διεξαγωγή τουρνουά έχει ιδιαίτερη αξία: οι παίκτες πρέπει να μπορούν να βασίζονται στο ότι η επόμενη διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί πράγματι.

Ένα επιτυχημένο τουρνουά μπορεί να προσελκύσει το ενδιαφέρον. Μια σταθερή σειρά διοργανώσεων δίνει στους ανθρώπους λόγο να επιστρέφουν, να προετοιμάζονται για τις επόμενες παρτίδες τους και να γίνονται σταδιακά μέρος μιας σκακιστικής κοινότητας.

Τι κερδίζουν οι παίκτες;

Για τους συμμετέχοντες, οι οικονομικοί κανονισμοί συνήθως παραμένουν στο παρασκήνιο. Έρχονται για να παίξουν, ελέγχουν τις κληρώσεις και κοιτούν τα αποτελέσματα μετά τον τελευταίο γύρο.

Ωστόσο, τα έξοδα διοργάνωσης επηρεάζουν το πόσες ευκαιρίες θα έχουν τελικά να καθίσουν στη σκακιέρα.

Αν η οικονομική ελάφρυνση βοηθήσει έναν σύλλογο να συνεχίσει τη σειρά των τουρνουά του ή να προσθέσει μία ακόμη διοργάνωση, οι παίκτες αποκτούν περισσότερες ευκαιρίες για αγωνιστική εξάσκηση. Οι αρχάριοι μπορούν να εξοικειωθούν με το χρονόμετρο και την πίεση του αγώνα. Οι έμπειροι ερασιτέχνες έχουν την ευκαιρία να δοκιμάσουν την προετοιμασία τους και να αντιμετωπίσουν νέους αντιπάλους.

Παρ’ όλα αυτά, η επίδραση της πρωτοβουλίας πρέπει να κριθεί από τις πραγματικές αλλαγές στα αγωνιστικά προγράμματα. Η απαλλαγή από ένα τέλος δεν εγγυάται από μόνη της νέες διοργανώσεις. Εξακολουθούν να χρειάζονται οργανωτές, διαιτητές, κατάλληλοι χώροι και ενδιαφερόμενοι παίκτες.

Το επόμενο βήμα: να γίνει το τουρνουά

Αυτή η ιστορία δεν τελειώνει με έναν θεαματικό συνδυασμό ή ένα κύπελλο πρωταθλητή. Το αποτέλεσμά της μπορεί να είναι πολύ πιο διακριτικό: ένας σύλλογος ανακοινώνει εγκαίρως τις ημερομηνίες του, ένας διοργανωτής διατηρεί προσιτό το παράβολο συμμετοχής ή ένα μικρό τουρνουά πραγματοποιείται ξανά.

Μέσα από τέτοιες αποφάσεις διαμορφώνεται η καθημερινή σκακιστική ζωή.

Για τους παίκτες, όλα αρχίζουν με μια γνώριμη πρόσκληση: «Το Σάββατο έχει τουρνουά». Πριν όμως κάνουν την πρώτη τους κίνηση, κάποιος πρέπει να έχει τη δυνατότητα να το διοργανώσει.